Przewodnik kierowcy po Czarnogórze

Czarnogóra za kierownicą z lotniska Tivat

Jazda po Czarnogórze jest łatwiejsza, niż sugerują zdjęcia, i trudniejsza, niż wynikałoby z odległości. Kraj jest mniej więcej wielkości Irlandii Północnej, ale mieści w tej przestrzeni wybrzeże, zatokę jak fiord, otoczone murami miasto, kanion o głębokości 1300 metrów i alpejskie szczyty powyżej 2500 metrów, a drogi między nimi wiją się, wspinają, wchodzą w tunele i w jednym miejscu przeprawiają się promem. Nic nie jest daleko. Niektóre rzeczy są powolne.

Lotnisko Tivat leży blisko środka tej najlepszej części. Kotor to piętnaście minut, Budva dwadzieścia, Perast dwadzieścia pięć, a szczyt Lovcenu około godziny serpentyn. Tylko Durmitor i daleka północ wymagają prawdziwej wyprawy zamiast wycieczki na dzień, i dlatego większość odwiedzających bazuje nad zatoką i jeździ promieniście.

Czy łatwo jeździ się po Czarnogórze?

Dla każdego przyzwyczajonego do europejskich dróg tak, z dwoma zastrzeżeniami. Nawierzchnie są przeważnie dobre, oznakowanie wystarczająco czytelne, a inni kierowcy nie gorsi od śródziemnomorskiej średniej. Droga nadmorska to normalna dwupasmówka, która przypadkiem ma widowiskowy widok.

Zastrzeżenia dotyczą szerokości i pewności siebie. Starsze drogi nad zatoką i wiejskie uliczki są węższe, niż wyglądają na mapie, z kamiennymi murami zamiast poboczy, więc mniejsze auto jest naprawdę łatwiejsze. A górskie drogi wymagają kierowcy, który spokojnie trzyma tor na ślepym zakręcie bez wyjeżdżania szeroko. Jeśli to o Tobie, ten kraj to przyjemność za kierownicą. Jeśli nie, trzymaj się wybrzeża i tuneli, a i tak zobaczysz większość tego, po co przyjechano.

Czy w Czarnogórze potrzebny jest samochód?

Na samą zatokę niekoniecznie. Kotor, Budvę i Tivat łączą autobusy, a krótki skok załatwia taksówka. Przy wszystkim poza tym odpowiedź szybko się zmienia. Komunikacja publiczna rzednie gwałtownie po zjechaniu z drogi nadmorskiej, plaże Lusticy i trasy górskie nie mają jej praktycznie wcale, a cały urok interioru polega na tym, że nie jest zorganizowany pod odwiedzających. Auto zamienia urlop nadmorski w urlop wielkości kraju.

Odbiór auta

TIV to główny punkt odbioru. Lotnisko Podgorica oferuje szerszą zimową siatkę. Lotnisko Dubrownik ma najwięcej połączeń i łączy się dwugodzinną drogą nadmorską. Start at wynajem auta na lotnisku Tivat, the closest airport to the Bay of Kotor.

Czasy przejazdu z TIV

Kotor: 15 min. Tivat: 5 min. Budva: 20 min. Perast: 25 min. Herceg Novi: 40 min. Cetynia: 60 min. Podgorica: 90 min. Dubrownik: 2 h. Zabljak: 3.5 do 4 h.

O tych liczbach warto wiedzieć dwie rzeczy. Serpentyny Lovcenu upychają 25 nawrotów na mniej niż 20 km, więc godzina to uczciwa miara, nie pesymizm. A aplikacje nawigacyjne konsekwentnie niedoszacowują czarnogórskich dróg górskich, zwykle o jedną piątą do jednej trzeciej, bo zakładają średnią prędkość, na którą zakręty nie pozwalają. Dodaj margines do wszystkiego w głębi lądu, zwłaszcza jeśli jedziesz tamtędy pierwszy raz albo celujesz w prom.

Limity prędkości i kontrole

Limity to zwykle 50 km/h w terenie zabudowanym i 80 poza nim, z wyższymi na nowszych odcinkach ekspresowych. Zmieniają się często wzdłuż drogi nadmorskiej, gdy przechodzi przez wioski, więc rozstrzygają znaki, a nie jakakolwiek ogólna zasada, i to na przejściach między limitami ludzie wpadają.

Egzekwowanie jest realne. Fotoradary stoją na drodze wzdłuż zatoki i głównych trasach, a kontrole mobilne są latem częste. Praktyczna rada jest mało efektowna: na drodze nadmorskiej dociskaniem rzadko zyskasz więcej niż kilka minut, bo czynnikiem ograniczającym jest ruch przed Tobą, a nie limit.

Drogi płatne

Czarnogóra ma bardzo mało opłat drogowych, co zaskakuje przyjeżdżających z Chorwacji lub Włoch. Tą, którą spotyka większość odwiedzających, jest tunel Sozina między wybrzeżem a Podgoricą, płatny przy bramce na wjeździe. Alternatywą jest stara droga przez górę, bezpłatna, znacznie wolniejsza i dużo ładniejsza. Miej trochę gotówki na bramkę, zamiast zakładać, że przyjmą kartę.

Co sprawdza policja

Wyrywkowe kontrole drogowe są częste i całkowicie rutynowe, zwłaszcza latem i w pobliżu granic. Zwykle są krótkie. Funkcjonariusze zazwyczaj proszą o:

• Ważne prawo jazdy (międzynarodowe pozwolenie akceptowane obok)
• Oryginał umowy najmu
• Dowód ubezpieczenia
• Zieloną Kartę przy przekraczaniu granic

Zasady nie do negocjacji

• Pasy obowiązkowe, z przodu i z tyłu
• Telefony: tylko zestaw głośnomówiący
• Alkohol: limit jest bardzo niski, więc traktuj go jak zero
• Fotoradary na drodze wzdłuż zatoki i głównych trasach

Stan dróg w ciągu roku

Droga wzdłuż zatoki jest utwardzona i dobrze utrzymana, ale wąska w wioskach, gdzie kamienne mury podchodzą do samej krawędzi. Drogi górskie mają zwykle solidną nawierzchnię, ale mogą nie mieć barier, i to przepaść zostaje w pamięci, nie asfalt. Tunel Sozina jest nowoczesny i łatwy. Droga na Lovcen jest stroma, ciasna i uboga w mijanki, dlatego zajmuje godzinę, a nie trzydzieści minut, które sugerowałby dystans.

Pora roku zmienia obraz bardziej niż pogoda. Wiosna nanosi na drogę nadmorską żwir i odpryski, co jest głównym argumentem za ochroną obejmującą szyby i koła. Lato przynosi natężenie, nie trudność: drogi są te same, po prostu jest na nich znacznie więcej aut i autokarów, a odcinek zatoki korkuje się w porze obiadu. Od mniej więcej połowy listopada do końca marca wyposażenie zimowe jest wymagane w warunkach zimowych, a powyżej granicy śniegu oznacza to w praktyce łańcuchy lub opony zimowe. Potwierdź aktualny przepis przed podróżą, bo jest ustalany krajowo i może się zmienić. O tym, czy szkody szyb i kół spadają na Ciebie, decyduje Twój poziom ubezpieczenia wynajętego auta , wybierany przy rezerwacji, a nie przy okienku.

Kluczowe trasy

E65: pętla zatoki

Prowadzi wzdłuż zatoki od Herceg Novi przez Perast i Kotor aż do Budvy. To droga, na której większość odwiedzających spędza najwięcej czasu, i ta, która definiuje tutejszą jazdę: dwa pasy, woda po jednej stronie i widok, przez który ludzie hamują bez powodu. Prom w Kamenari ścina górę pętli i oszczędza spory objazd wokół wewnętrznej zatoki, kursując na tyle często, że podjechać i poczekać to norma.

E762: z wybrzeża w interior

Droga w głąb lądu ku Niksicowi, kanionowi Pivy i Durmitorowi. To tutaj Czarnogóra przestaje być krajem nadmorskim i staje się górskim, i tutaj sama jazda staje się celem, a nie łącznikiem między dwoma miejscami. Licz znacznie więcej czasu, niż sugeruje dystans, i traktuj to jako pełny dzień, a nie wypad.

Parkowanie to część, która zaskakuje

Jazda rzadko bywa problemem; problemem jest dojechanie na miejsce. Stare Miasto w Kotorze jest strefą pieszą, więc każdy odwiedzający parkuje przed murami i wchodzi pieszo, a w lipcu i sierpniu najbliższe parkingi zapełniają się przed południem. Budva jest podobna i gęstsza. Sprawdzony nawyk na całym tym wybrzeżu to zajęcie pierwszego sensownego miejsca zamiast krążenia w poszukiwaniu lepszego oraz przyjazd przed dziesiątą albo po szesnastej w szczycie lata.

Przejścia graniczne

Wyjazd autem z kraju jest tu normą, a przejścia są rutynowe, ale auto musi mieć na to zgodę. Zgoda transgraniczna występuje w trzech pakietach i wybiera się ją przy rezerwacji, a nie na granicy: pierwszy obejmuje kraje sąsiednie bez Albanii i Kosowa, drugi je dodaje, a trzeci sięga dalej. Chorwacja jest w pierwszym pakiecie, więc dzień w Dubrowniku jest prostszy, niż ludzie się spodziewają. Debeli Brijeg to najruchliwsze przejście do Chorwacji; mniejsze są zwykle szybsze. Który pakiet sięga których krajów i o co szlaban naprawdę pyta, opisuje przewodnik po przekraczaniu granicy autem.

Dlaczego Czarnogóra nagradza kierowców

Niepodległa od 2006 roku i wciąż lekko odwiedzana jak na śródziemnomorskie standardy, oferuje spokojniejsze drogi i łatwiejsze parkowanie niż sąsiedzi, z krajobrazem skupionym, a nie rozproszonym. To skupienie jest prawdziwym argumentem za autem: weneckie zaułki rano i polodowcowe jezioro po południu to tu zwykły dzień, a takiego dnia komunikacja publiczna nie da.

Jazda po Czarnogórze, częste pytania

O co pytają odwiedzający przed pierwszym wyjazdem z terminalu.